Ragga

Czym jest Ragga?

Oficjalnie przyjmuję się, że styl tańca ragga powstał w 2000 roku, a jego twórczynią jest Laure Courtllemont, która już w latach 90 tańczyła do dancehallowych numerów hip-hop, afro, czy house.

Ragga opiera się na jamajskim dancehallu z domieszką hip-hopu, afro i house.

Ragga tworzona była przez lata przez różnych instruktorów i choreografów. Za pionierów uznaje się ekipę Ragga Jam, która to miała największy wpływ na dzisiejsze postrzeganie Ragga, natomiast promotorką tego stylu tańca była wspomniana wcześniej Laure Courtllemont.

Rozwój świata, infrastruktury oraz ruchy etniczne spowodowały przemieszanie się kultur. Łatwiejszy dostęp do świata dancehallu oraz hip-hop prosto z USA, a wszystko na czuciu tańca jak w Afro, stworzyło wybuchową mieszankę – RAGGA.

 

Pionierzy Ragga:

  • Laure Courtllemont
  • Fatou Tera
  • Guillame Lorentz
  • Sonia Soupha
  • Audrey Bosc
  • Brice Fortune „Jiggy”

Jak wygląda styl tańca Ragga?

Ragga charakteryzuje się m.in. izolacjami ciała. Największe znaczenie odgrywają tu ruchy bioder, klatki oraz praca nóg.

Styl niesie ze sobą ogromną dawkę pozytywnej energii i przenosi nas do atmosfery którą niesie ze sobą piosenka. Bardzo ważna jest tutaj muzyka. Odgrywa ona decydujące znaczenie. Skupiamy się w 100% na niej. Zajęcia Ragga obejmują ogromny warsztat ruchowy, pracę nad techniką nowych kroków – przede wszystkim dancehallowych i izolacjami ciała, które zawsze wzbudzają duże emocje i opanowane przez tancerza niesamowicie podnoszą świadomość ciała i możliwości ruchowe.

Raga a dancehall

Musimy szukać różnic między dancehallem, a ragga (powstała we Francji jakieś 16-20 lat temu). Taniec ragga bierze podstawy dancehallu i odnosi się z szacunkiem do całej kultury. Miesza elementy innych stylów, jak afro i hip-hop. Duża muzykalność i mnóstwo izolacji są jej głównymi cechami. Szanuje dancehall, ale nie jest dancehallem! To najważniejsze.

Ragga narodziło się w Europie. Dancehall na Jamajce – są to dwa różne style. Mimo, że ragga bazuje na dancehallu, czerpie też z innych stylów oraz daje całkowitą dowolność facetom i kobietom. Nie ma podziału na ruchy damskie i męskie. Jest piosenka. Słowa i riddim, a tancerze ją interpretują.

Ragga jest interpretacją własnego „ja”. To co czujecie, oddajecie na parkiecie. Czujecie się wolni. Szanujecie innych, ale idziecie swoją drogą.

Dancehall jako podstawa, ragga jako emocje.

Ragga w SHO

W Szkole Tańców Karaibskich styl Ragga stoi na wysokim poziomie. Instruktorzy szkolą się u samych stwórców i dostarczają najlepszą wiedzę swoim kursantom. Podróżują po świecie do Francji i na Jamajkę i oddają się emocjom.

Olek Olec, Alicja Sikora, Aga Brodowicz i Ola Zabłocka to jedni z najlepszych instruktorów. Olek regularnie wyjeżdża do Francji, gdzie współpracuje z twórcami tego stylu. Rozwój polskiej sceny ragga, to duża zasługa SHO, które wciąż działa i się rozwija. Zapraszamy do zajęcia u nas zrozumiecie co to jest taniec i emocje.

Zajęcia w Szkole Tańców Karaibskich w Warszawie

Jeśli powyższym opisem zachęciliśmy Cie na przyjście na nasze zajęcia Ragga zapraszamy do naszej szkoły tańca w Warszawie, na Bielanach na ulicy Kleczewskiej 38/40.

Łatwo dojedziesz do nas metrem (stacja Stare Bielany) z większości dzielnic Warszawy a zwłaszcza z dzielnic takich jak: Bielany ( Wawrzyszew, Młociny, Słodowiec), Żoliborz, Bemowo. Więcej informacji o dojeździe znajdziesz w stopce.

Aktualne terminy zajęć Ragga znajdziesz w grafiku zajęć.

Poznaj naszych instruktorów Ragga

Historia Ragga

Podstawą dla Ragga jest muzyka dancehall. To ona prowadzi tancerzy i pozwala rozwijać się.

Dancehall jako podstawa całego tańca, a Ragga jako emocje.

Afro daje nam czucie tańca. Tam się rodziły kroki. Tam się rodził taniec. Tam się rodziło życie. Jest to nieodłączona cecha Ragga. Tańce Afro, które się nawzajem przenikają.

Muzyka Ragga

Ragga, zwane również Raggamuffin – styl w muzyce jamajskiej wywodzący się z gatunków reggae i dancehall, którego podstawą są elektroniczne brzmienia. Pojawił się w późnych latach 80tych. Granice pomiędzy tymi nurtami muzycznymi są bardzo znikome i coraz częściej się przenikają.

Ragga powstało na Jamajce w latach 80. XX wieku. Zapoczątkowane zostało przez Jamajczyków pochodzących z niskich warstw społecznych (nazwa gatunku pochodzi właśnie od angielskiego słowa ragamuffin, oznaczającego „obdartus, włóczęga, szmata”). Utwory ragga posiadają zazwyczaj mocny przekaz, który często jest jawną krytyką polityki, rządu, braku tolerancji oraz wszelkich wydarzeń godnych potępienia („conscious ragga”).

Ragga zawiera w sobie 2 podkategorie „slackness” – teksty groteskowe, a nawet seksistowskie, oraz lover – romantyczne i spokojne.

Bez-nazwy-1

Muzyka Dancehall

Dancehall jako gatunek muzyczny, a z nim taniec, powstał na Jamajce pod koniec lat 70 i wywodzi się z klasycznego reggae.

Historia dancehallu nierozerwalnie wiąże się z osobą Gerald’a Levy, znanego także jako Mr. Wacky, a przede wszystkim jako Bogle (nawiązując do Paul’a Bogle’a, narodowego bohatera Jamajki.

Bogle urodził się w 1964 w getcie w Kingston. Jako nastoletni tancerz zaczął tworzyć własne kroki, choreografie i styl. Jamajka była bardzo niebezpiecznym miejscem. Młodzi ludzie w getcie dla bezpieczeństwa i w poszukiwaniu pieniedzy, łączyli się w gangi, zarabiając głównie na handlu bronią i narkotykami. Do jednego z takich gangów należał Geralrd – Black Roses Crew, założone przez niego i jego przyjaciela Williama Haggarta (nazwa pochodzi od ulicy na której mieszkali). Uczetniczyli oni w popularnych passa passa. W 1991 stworzył on krok, która wywodzi się od jego przydomku – bogle style.

Jest twórcą wielu kroków: Wacky Dip, Willie Bounce, Walcky Slide czyli Pelpa, Sesame street, Zip it up, Pop Yuh Collar, World a Dance, Row Di Boat, Out & bad, Log On. RDX – Out & Bad – utwór ku czci Bogle. Zginął 20 stycznia 2005 roku podczas strzelaniny na stacji benzynowej.

Bob Marley

Bob Marley to legenda światowej muzyki XX wieku. Dla jamajskiego reggae był i pozostał guru, jednocześnie był pierwszym artystą z tego kraju, który zdobył światowy rozgłos. Wokalista, gitarzysta i twórca niezapomnianych utworów takich jak choćby „Exodus”, „Iron Lion Zion”, „No Woman, No Cry” czy „One Love”. Jego nagrania do dziś inspirują artystów na całym świecie.

Robert Nesta Marley urodził się 6 lutego 1945 roku we wsi Nine Maile, nieopodal miasta Saint Anns na Jamajce. Jego ojcem był biały oficer armii brytyjskiej (Marley nigdy go nie poznał), a matka jamajską wieśniaczką.

Jego utwory, przesycone rewolucyjnymi treściami, trafiały do milionów zbuntowanych słuchaczy na całym świecie. Kolejnym ważnym elementem, który wpłynął na fenomen popularności artysty było jego zaangażowanie w ruch rastafariański, łączący tradycje biblijne z elementami wierzeń afrykańskich – rastafarianie wierzą, że mieszkańcy Afryki są narodem wybranym, a prorokiem rastafarian był król Etiopii Hajle Selasje I, znany także jako Ras Tafari. Stąd w twórczości Marleya pojawiły się utwory o powrocie Afrykanów z ziemi wygnania i wyzysku (osławionego Babilonu) do ziemi wolności – Afryki.

bob-marley-ragga
flaga

Rastafari

Rastafari jest ruchem religijnym ( Haile Selassie – chrześcijański cesarz Etiopii) , który modli się o powrót czarnych do ziemii ojczystej ich przodków – Afryki. W kontekście społecznym, Rastafari jest odpowiedzią na segregacje rasową, jakiej czarni doświadczyli. Selassie był jedynym czarnym przydówdcą, uznawanym w sferach międzynarodowych, a czarni na Jamajce byli podstawą społeczeństwa, kiedy biali ze swoją chrześcijańską religią i systemem rządów byli na górze. Inspiruje Rasta do przejęcia wszystkiego co afrykańskie.

Opis zrobił Olek Olech