CONGA – bębny kubańskie

Zajęcia wprowadzają w technikę gry na instrumentach kubańskiej sekcji perkusyjnej.

Główny nacisk kładziemy na bębny zwane kongami (congami) gdyż umiejętność wydobywania z nich podstawowych dźwięków jest kluczowa do wprowadzenia kolejnych instrumentów. W miarę Waszych postępów zarówno na poziomie techniki gry jak i rytmiki możliwe będzie wprowadzanie dodatkowych instrumentów, które tradycyjnie towarzyszą grze na kongach, takich jak clave, cata, timbalesy, cow bell /campana, guiro, bongosy.

kurs-gry-na-bebnach-conga-congi-sho
kurs-gry-na-bebnach-conga-congi-salls-hall-ortodox

Kongi to dosyć duże bębny, konstrukcji kubańskiej, o beczkowatym kształcie i membranie z grubej skóry przytwierdzonej do korpusu za pomocą metalowych obręczy i haków/śrub. Będąc w zgodzie z kubańską terminologią, nazwa tego instrumentu jest rodzaju żeńskiego – ta conga (konga) , te congi (kongi) a nie jak często się w Polsce słyszy to kongo, te konga lub wręcz ten bongos :)

Kongi w obrębie jednego zestawu mają różny rozmiar i różną funkcję w danym rytmie. Wyróżnia się trzy podstawowe rozmiary, najmniejszą- quinto, średnią- conga i największą – tumba.

Technika gry

W grze na wszystkich rodzajach bębnów, w których do wydobycia dźwięku używa się dłoni a nie pałek, odpowiednia technika uderzania jest niezwykle istotna z kilku względów.

  • Po pierwsze, pozwoli uzyskać kilka różnych rodzajów dźwięku, umożliwiając nam posługiwanie się rytmami jak melodiami. W przypadku tak bardzo polirytmicznej natury muzyki latynoamerykańskiej postrzeganie rytmów jak melodie znacznie upraszcza zarówno percepcję jak i samo granie różnych partii rytmów.
  • Drugim ważnym powodem zwrócenia Waszej uwagi na odpowiednią technikę gry jest BHP :) Dzięki poprawnie ustawionemu aparatowi gry czyli odpowiedniej postawie oraz ukształtowaniu samej dłoni i określeniu zakresu i sposobu jej działania przy różnych rodzajach uderzeń – zmniejszycie do minimum możliwości kontuzji.

Nieustająca praca w tym zakresie przekładać się będzie na wyższym etapie wtajemniczenia nie tylko na pięknie wyodrębnione rodzaje uderzeń/dźwięków ale też prędkość z jaką będziecie zdolni grać.

Zaczniemy od podstawowych i najłatwiejszych do uzyskania dźwięków: bas i ton (dźwięk otwarty) a następnie sukcesywnie dodamy slap, tap, i open slap.

kurs-gry-na-bebnach-conga-congi-sho-nico

Rytmy

Od początku nauki będziemy się posługiwać tradycyjnymi rytmami występującymi na terenie Ameryki Środkowej. Kolejność wprowadzania nowych rytmów związana jest ze stopniem ich skomplikowania rytmicznego i technicznego i będzie oczywiście szła w parze z Waszymi postępami.

W repertuarze rytmów które poznacie będą zarówno rytmy funkcjonujące w latynoskiej muzyce popularnej takie jak:

  • merengue,
  • cumbia,
  • comparsa,
  • rumba (yambu, columbia, guaguanco),
  • bomba,
  • conga,
  • son,
  • bolero,
  • cha cha cha,
  • pilon,
  • mozambique,
  • songo
  • czy danzon

ale też te przynależne do religijnej muzyki afrokubańskiej:

  • congo,
  • bembe,
  • abakua,
  • toques de bata.

Wiele z tych rytmów zawiera w sobie różne, często bardzo odmienne w swym charakterze składowe grane jednocześnie przez poszczególne bębny. Praca nad takimi rytmami będzie kształtowała w Was umiejętność zgrania zespołowego a na wyższym etapie nauki pomoże zbudować często dość ekwilibrystyczną dla głowy niezależność rąk. Warto wspomnieć że wiele spośród tradycyjnych rytmów opiera się na szczególnej zasadzie rytmizacji wykraczającej poza możliwą notację nutową, a nadającą muzyce z tych rejonów unikalny charakter.

nikod-—-Odzyskano

Bębny bata

Bębny bata i rytmy grane na nich (tzw. toques) wywarły olbrzymi wpływ na muzykę całej Ameryki Środkowej a szczególnie Kuby. Bata wywodzą się z tradydji afrykańskich ludów Yoruba i znalazły się na Karaibach w czasach kolonializmu wraz ze sprowadzanymi tam niewolnikami. Do dziś praktyki religijne Yorubów są na Kubie niezwykle popularne i pod nazwą Santeria albo Regla de Ocha są dominującym wyznaniem spośród wszystkich religii afrokubańskich.

Większość rytuałów w Santerii polega na tańcu i śpiewie przy akompaniamencie bębnów bata. Każdy z rytmów/ tańców/ pieśni dedykowany jest innemu bóstwu. Muzyka bębnów bata poprzez imponującą ilość kombinacji rytmicznych jakimi się posługuje oraz melodyjne i ciepłe brzmienie posiada unikalny charakter przez co chętnie zapożyczana jest również na potrzeby muzyki popularnej.

Bębny bata to dwumembranowe instrumenty o klepsydrowej budowie korpusu i skórze nieco cieńszej niż na congach. Gra się na zestawie trzech, różnej wielkości bębnów, najmniejszym – okonkolo, średnim - itotele i największym – iya. Znajomość repertuaru bata jest nieodzowna dla pełnego zrozumienia kubańskiej sztuki perkusyjnej. Nieustannie pojawia się w muzyce nie tylko Kuby ale i całej Ameryki Środkowej zarówno w swej czystej formie jak i adaptacjach na congi, wariacjach innych rytmów i motywach melodycznych.

Tekst napisał Nikodem Bąkowski. Materiał ten nie może być kopiowany ani powielany na innych stronach zarówno w całości jak i  fragmentach.